Allt sem við gerum nægilega oft getur orðið að vana. Það gerist til að meðvitaði hugurinn þurfi ekki að eyða dýrmætum tíma í að hugsa um hvernig á að gera þetta aftur og aftur. Þannig að með að gera þetta nægilega oft verður til “forrit” sem fer sjálfkrafa af stað þegar vissar aðstæður koma upp. Þetta hjálpar vissulega til og við getum jafnvel orðið betri í að leysa verkefnið með tímanum. En hvað ef að þetta er eitthvað sem við viljum ekki lengur?
Meðvitað höfum við tekið ákvörðun um að þetta sé ekki sniðugt lengur og við viljum hætta. En “forritið” er til staðar og ef við erum ekki meðvitað að stoppa okkur setur undirvitundin það í gang í hvert sinn sem þessar aðstæður koma upp.
Með dáleiðslu er hægt að opna “forritið”, breyta því og setja upp nýtt “forrit” í staðinn sem gerir það sem við viljum að það geri.
Með dáleiðslu er hægt að fara í “forritið” og uppfæra það í nýja útgáfu sem er ekki með þessa villu heldur gerir það sem við viljum að það geri
